Szlaki województw śląskiego i opolskiego

Grodziec (niem. Friedrichsgrätz) to niewielka wieś należąca do gminy Ozimek w powiecie opolskim. W 1752 r. osiedlili się tu czescy husyci – uchodźcy religijni, którzy uciekali przed prześladowaniami i szukali azylu w protestanckich Prusach. Osadę nazwano na cześć ówczesnego władcy, króla Fryderyka II. W 1945 r. wieś została włączona do Polski jako Grodziec, zaś jej ówczesna ludność wyjechała do Czech. W 1945 r. przesiedlono tu wypędzoną z Biłki Szlacheckiej (pow. Lwów) ludność polską. Przybyli tu z Kresów Wschodnich po utracie ziem i domostw. Nowi osadnicy długo nie potrafili odnaleźć się w nowym miejscu. Dopiero w latach 70. XX w. Grodziec stał się dla nich prawdziwym domem. Pomimo upływu lat zachowali pamięć o swoich korzeniach – do dziś ich potomkowie pielęgnują tradycje kresowe, które przywieźli na Śląsk ich przodkowie. Aby uczcić trudne losy powojennych przesiedleńców, Stowarzyszenie „Nasz Grodziec” wspólnie z Radą Sołecką ufundowały Pomnik Przesiedleńców ze Wschodu. Monument przedstawia rodzinę, która musiała opuścić rodzinne strony pod Lwowem i rozpocząć życie od nowa. Za rzeźbą umieszczono fragment torów kolejowych i tablicę z nazwą stacji, z której wyruszyli dawni mieszkańcy. Tuż obok pomnika znajduje się tablica z nazwiskami niemal tysiąca osób, głównie z Biłki Szlacheckiej i Biłki Królewskiej, które w kwietniu 1945 r. przybyły do Grodźca. Większość z nich wierzyła, że to tylko przystanek w drodze powrotnej do domu.