English
Cesky
Społeczność żydowska z Wodzisławia Śl. i okolicy od XVII w. swoich zmarłych grzebała na cmentarzu w Mikołowie. Własny cmentarz gmina żydowska założyła w maju 1814 r. na wzgórzu zwanym do dzisiaj Żydowiną, około pół kilometra od centrum miasta. W 1888 r. wybudowano dom przedpogrzebowy. Na cmentarzu spoczęło łącznie około 500 osób. Wśród nich byli zmarli przedstawiciele wodzisławskich rodzin Aufrechtów, Cohnów, Adlerów, Katzów i innych. Nie są znane nazwiska pierwszych pochówków, ponieważ zgony mieszkańców wyznania mojżeszowego dokumentowane są od 1826 r. Ostatni pochówek miał miejsce w maju 1933 r. W wyniku prawie całkowitego zaniku miejscowej społeczności żydowskiej po 1922 r. rozporządzeniem wojewody śląskiego rozwiązano gminę żydowską w Wodzisławiu, a cmentarz przekazano gminie żydowskiej w Rybniku. Brak odpowiedniej opieki, celowe akty wandalizmu w 1923 r., pozyskiwanie piasku z części cmentarza, bombardowanie miasta na przełomie lutego i marca 1945 r. oraz detonowanie niewybuchów zwożonych z rejonów miasta w latach 1945-1947, kradzieże i wywózka macew dopełniły reszty zniszczeń. W 1949 r. miejsce po żydowskim kirkucie władze przeznaczyły pod cmentarz żołnierzy radzieckich. Szczątki czerwonoarmistów grzebano tam już w 1947 r. W latach 1954-1961 przeprowadzono generalną przebudowę cmentarza, a wykopane w trakcie prac szczątki wrzucono do nieoznaczonego dołu przy wejściu. Po dawnym kirkucie pozostały jedynie wąskie kamienne schodki prowadzące do jednej z bocznych furtek. W zbiorach muzeum znajduje się kilka fragmentów macew wydobytych w trakcie prac ziemnych na terenie miasta.
