Zabytkowa rezydencja położona w województwie opolskim, sięgająca swymi korzeniami XVIII w. Pierwsze wzmianki o posiadłości odnoszą się do hrabiny Luizy Eleonory von Beess. W 1783 r. właścicielem został major gwardii królewskiej Gottlob Albrecht von Sauerma. W połowie XIX w. pałac został gruntownie przebudowany w stylu neogotyku angielskiego z elementami bizantyjskimi przez Friedricha Wichelhausa, co nadało mu charakterystyczny "zamkowy" wygląd. Dwukondygnacyjna, murowana budowla posiada skomplikowaną bryłę z wieżą, ryzalitami i detalami neogotyckimi. Dachy są płaskie, podkreślając monumentalność obiektu. Po II wojnie światowej pałac przejęto na potrzeby PGR-u, a z czasem jego stan uległ znacznemu pogorszeniu. W 2007 r. obiekt kupił przedsiębiorca Karol Galara, który rozpoczął prace konserwatorskie, obejmujące m.in. remont dachu i części wnętrz. Pałac otacza park krajobrazowy z aleją lipową, dawnym stawem i fragmentami zabudowy folwarcznej, choć wiele elementów wymaga dalszej odbudowy. Dziś pałac w Naroku stanowi ważny punkt Szlaku Zamków i Pałaców Opolszczyzny, przyciągając miłośników architektury i historii. Jego historia, neogotycka stylistyka i otoczenie czynią go jednym z ciekawszych zabytków regionu, a trwające prace renowacyjne dają nadzieję na pełne przywrócenie rezydencji dawnej świetności.
English
Cesky