Pałac w Niewodnikach to jedna z XIX-wiecznych rezydencji Opolszczyzny, położona malowniczo wśród zieleni nad doliną Odry. Pałac został wzniesiony w latach 1870–1872 dla Juliusza Wichelhausa jako elegancka siedziba ziemiańska, łącząca elementy francuskiego baroku i neorenesansu. Dwukondygnacyjny, murowany budynek wyróżnia się mansardowym dachem z lukarnami, reprezentacyjną fasadą o siedmiu osiach oraz trójarkadowym portykiem prowadzącym na taras z kamienną balustradą. Subtelne zdobienia nadają całej bryle pałacu lekkości i elegancji.
Rezydencję otacza rozległy park krajobrazowy z alejkami, starodrzewem i pozostałościami dawnej małej architektury. Całość tworzyła niegdyś harmonijny zespół pałacowo-folwarczny, którego elementami były także zabudowania gospodarcze i ogrodzenie z cegły. Po II wojnie światowej pałac pełnił różne funkcje, majątek upaństwowiono i został oddany do dyspozycji PGR. Mieścił dom kultury i ośrodek kolonijny, a pod koniec XX w. poddano go gruntownej renowacji i zaadaptowano na hotel oraz obiekt konferencyjny.
W ostatnich latach pałac zaczął popadać w trudności finansowe i kilkukrotnie trafiał na listy obiektów przeznaczonych do sprzedaży, co wpłynęło na jego kondycję techniczną. Mimo to pozostaje ważnym punktem Szlaku Zamków i Pałaców wokół Opola, przyciągając uwagę miłośników architektury i historii regionu.
English
Cesky