Szlaki województw śląskiego i opolskiego

W dolinie rzeki Suminy zachował się ziemny kopiec grodziska, na którym w średniowieczu posadowiona była drewniana wieża obronna będąca siedzibą rycerską właściciela wsi. Z kopcem związanych jest wiele lokalnych legend. Mieszkańcy Górek nazywają to miejsce Zamkiem na Kopcu. Pełnił nie tylko funkcję mieszkalną, lecz także obronną. Rycerska siedziba znajdowała się na sztucznie usypanym kopcu otoczonym z trzech stron fosą. Od strony południowej naturalną przeszkodę stanowiła rzeka Sumina. Średnica kopca, na którym posadowiona była prawdopodobnie trójkondygnacyjna wieża mieszkalna wynosiła około 40 m. Obecnie kopiec to nasyp w kształcie elipsy o długości 19 m i szerokości 10 m. Po raz pierwszy pozostałością po gródku zainteresowano się w 1924 r., kiedy przypadkowo znaleziono żelazną rękawicę, żelazny zamek do drzwi oraz liczne fragmenty średniowiecznej ceramiki. Znaleziskiem zainteresowali się badacze z Muzeum Śląskiego w Bytomiu, pracujący pod kierunkiem dr Georga Raschke. Artefakty będące efektem wykopalisk z lat 1929-1930 zostały przekazane do Muzeum w Raciborzu, co potwierdza protokół z dnia 5 marca 1942 r, jednak znaczna ich część zaginęła pod koniec II wojny światowej w 1945 r. Nieznane są czas i okoliczności upadku gródka. Spalone resztki drewnianych bali, charakterystyczne zabarwienie ziemi, groty i bełt z zagiętym ostrzem świadczą o zniszczeniu podczas najazdu.