Szlaki województw śląskiego i opolskiego

Zabytkowy kościół w Ziemiełowicach jest cennym przykładem gotyckiej architektury sakralnej regionu. Powstał w drugiej połowie XIV w., a w kolejnych stuleciach był kilkakrotnie rozbudowywany. W XIX w. popadł w ruinę, zawaliła się część dachu i murów, a jego odbudowa miała miejsce dopiero po II wojnie światowej, w latach 1958–1960, przy zachowaniu oryginalnego prezbiterium. Świątynia wzniesiona jest z cegły, a cokół z kamienia polnego. Obecny kościół obejmuje zachowane, dwuprzęsłowe prezbiterium, zamknięte trójbocznie ze sklepieniem krzyżowo-żebrowym, oraz zakrystię nakrytą sklepieniem kolebkowym. Elewacje zewnętrzne zdobią ostrołukowe okna i masywne przypory, a dach wielopołaciowy pokryto dachówką. Zachowany gotycki charakter budowli podkreślają detale architektoniczne. Kościół pełni obecnie funkcję filialną i należy do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Smarchowicach Wielkich. Wpisany do rejestru zabytków w 1960 r., stanowi istotny element dziedzictwa kulturowego regionu. Położony niedaleko zabytkowego pałacu, tworzy razem z nim historyczne założenie miejscowości Ziemiełowice. Lokalna tradycja mówi o legendarnym, tajnym przejściu łączącym pałac z kościołem, co dodaje miejscu wyjątkowego uroku i tajemniczości.