Szlaki województw śląskiego i opolskiego

Dzieje kościoła św. Antoniego w Siemianowicach Śląskich są ściśle związane z Hutą Laura. Zakład ten powstał z inicjatywy hrabiego Hugo Henckel von Donnersmarcka, a jego budowę rozpoczęto w 1836 r. Wraz z rozwojem huty, od 1838 r. wznoszono osiedla robotnicze dla zatrudnionych tam pracowników. Początkowo wierni należeli do parafii św. Stanisława Biskupa w Czeladzi, następnie do parafii św. Michała Archanioła w Michałkowicach, a od 1868 r. do parafii Krzyża Świętego w Siemianowicach Śląskich. Wraz z dynamicznym rozwojem miejscowości Huta Laura zaczęto rozważać utworzenie nowej parafii. Podczas wizytacji kardynała Georga Koppa w 1914 r. ustalono, że parafię Krzyża Świętego należy podzielić na dwie części oraz wybudować nowy kościół. Dyrektor huty zadeklarował przekazanie działki pod budowę świątyni. Plany te jednak przerwał wybuch I wojny światowej. Mimo to w 1915 r. erygowano kurację pod wezwaniem św. Antoniego Padewskiego, a cztery lata później powołano samodzielną parafię. Brak funduszy po wojnie uniemożliwił budowę nowej świątyni, dlatego postanowiono zaadaptować istniejący budynek hali targowej, ukończonej w 1914 r., lecz nigdy nieużytkowanej. W kolejnych latach budynek sukcesywnie przystosowano do celów sakralnych. W 1923 r. rozpoczęto budowę zakrystii i sali katechetycznej, a od 1928 r. przystąpiono do rozbudowy – powstało prezbiterium, podniesiono boczne ściany hali o cztery metry i dobudowano dwie wieże przy głównym wejściu. Prace zakończono w 1931 r. Środki na modernizację parafianie pozyskiwali dzięki organizowanym koncertom i przedstawieniom.